Dit is een steeds vaker gehoorde uitspraak in de zorg. ‘Gelukkig maar’; zeg ik. “Ik krijg er jeuk van’; zegt de zorgprofessional.
Interessant vind je niet? Het lijkt alsof we niet dezelfde taal spreken. Terwijl we wél hetzelfde willen. Namelijk; op een prettige en gezonde manier voor een ander zorgen. Met welke taal bereiken we elkaar dan wel? Ik denk met de taal van het hart. En deze luidt voor mij; weet dat er mensen zijn, die óók voor jou wil zorgen. Die jouw steuntje in de rug willen zijn, op momenten dat het écht nodig is. En verder, lieve zorgprofessional, weten we dat jij het dragen kan.
